تنهاییییییییییییییییی.............

تو نیستی که ببینی
تو نیستی که ببینی
چگونه عطر تو در عمق لحظه ها جاری است
چگونه عکس تو در برق شیشه ها پیداست
چگونه جای تو در جان زندگی سبز است
هنوز پنجره باز است
تو از بلندی ایوان به باغ می نگری
درخت ها و چمن ها و شمعدانی ها
به آن ترنم شیرین به آن تبسم مهر
به آن نگاه پر از آفتاب می نگرند
تمام گنجشکان
که درنبودن تو
مرا به باد ملامت گرفته اند
ترا به نام صدا می کنند
هنوز نقش ترا از فرازگنبد کاج
کنار باغچه
زیر درخت ها لب حوض
درون اینه پک آب می نگرند
تو نیستی که ببینی چگونه پیچیده است
طنین شعر تو نگاه تو درترانه من
تو نیستی که بیبنی چگونه می گردد
نسیم روح تو در باغ بی جوانه من
چه نیمه شب ها کز پاره های ابر سپید
به روی لوح سپهر
ترا چنانکه دلم خواسته است ساخته ام
چه نیمه شب ها وقتی که ابر بازیگر
هزار چهره به هر لحظه می کند تصویر
به چشم همزدنی
میان آن همه صورت ترا شناخته ام
به خواب می ماند
تنها به خواب می ماند
چراغ اینه دیوار بی تو غمگینند
تو نیستی که ببینی
چگونه با دیوار
به مهربانی یک دوست از تو می گویم
تو نیستی که ببینی چگونه از دیوار
جواب می شنوم
تو نیستی که ببینی چگونه دور از تو
به روی هرچه دیرن خانه ست
غبار سربی اندوه بال گسترده است
تو نیستی که ببینی دل رمیده من
بجز تو یاد همه چیز را رهکرده است
غروب های غریب
در این رواق نیاز
پرنده ساکت و غمگین
ستاره بیمار است
دو چشم خسته من
در این امید عبث
دو شمع سوخته جان همیشه بیدار است
تو نیستی که ببینی...

انتخابابت نزدیکه.......فقط با رای دادن می شه یه کاری کرد.......به این فکر کنین که اگه رای ندین و مجلس بیفته دست .... اون وقت چه بلایی سرمون میاد!!!!!! قطعنامه ی سوم صادر شده دیگه چیزی برای از دست دادن نداریم....فقط رای بدید...همه با هم ........باید نشون بدیم که ما می فهمیم شعور داریم .....  الان هنوز دیر نیست ولی شاید فردا خیلی دیر باشه......شاید فردا .....

یعنی واقعا ایران جای موندنه؟؟؟؟؟؟

یعنی واقعا کی گفته خانوما بد رانندگی می کنن؟؟؟؟؟

یعنی اشتباه کردم......؟

ازآدمهایی که مثه ... می ذارن می رن و زحمت ۱ کلمه توضیح رو هم به خودشون نمی دن چندشم   می شه.......!!!

این شعری که نوشتم از کتاب از آن پس دیگر پروانه ای ندیدمه. اولین چاپش سال ۱۳۵۸ . نقاشی ها و شعرهای بچه های یهودیه که در اردوگاه کار اجباری ترزین در چکسلواکی نوشته شده....خیلی از این بچه ها از اون اردوگاه زنده بیرون نیومدن...هر وقت این کتاب شعر و می خونم گریه ام می گیره....چقدر همه چیز مبهمه!!!!!