| تبليغات | X |
|
هیچ چیز آنقدر ارزش ندارد که برای بدست نیاوردنش احساس پوچی کنی!!!!! پاورقی: امروز کارتهای ورود به جلسه ی آزمون ارشد توزیع می شود... + نوشته شده در دوشنبه بیست و نهم بهمن 1386 17:3 توسط مريم |
هیچ به هیچ بیاندیش... نه به کاتولیک ها و نه به پروتستان ها تنها به دلقکی بیندیش که در وان حمام می گرید و فطرات قهوه بر دمپایی اش می چکد... + نوشته شده در یکشنبه بیست و هشتم بهمن 1386 23:19 توسط مريم |
وای چقدر از خودم بدم می یاد!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
دلم وحشتناک واست تنگ شده عزیزم........ ای کاش اصلا تولدم زنگ نمی زدی........ای کاش یادت رفته بود....دوباره هوایی شدممممممممممممم!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! الان داری چی کار می کنی...؟ با کی بیرون می ری ؟ با کی تلفن حرف می زنی....... ؟؟؟؟؟ به همه ی اون آدمها حسودیم می شه عزیز دلم............. از خودم بدم میاد که نمی تونم تو رو از فکرم ذهنم و زندگیم بندازم بیرون.... تو همیشه هستی حتی بیشتر از اینکه به خودم فکر کنم به تو فکر می کنم..... این چند روزه به حدی اعصابم خورده که نمی تونم با هیچ کس یک کلمه هم حرف بزنم.......یعنی تو هم به اندازه ی من تنهایی؟؟؟؟؟؟؟؟ دلم می خواست یک بار دیگه باهات حرف بزنم...یک بار دیگه ببینمت...... وای که چقدر من احمقم!!!!!!! + نوشته شده در شنبه بیست و هفتم بهمن 1386 21:51 توسط مريم |
مرسی عزیزم که حداقل یادت بود و تولدم و تبریک گفتی... دلم خیلی برات تنگ شده... دلم نمی خواست حرفهات تموم بشن... این دو روز واقعا با تموم وجودم احساس تنهایی کردم....الان می دونم که چی فکر می کنی ... نمی خواستم چیزی رو توضیح بدم و اینم می دونم که برات سو ء تفاهم شده... ای کاش کنارم بودی الان خیلی بیشتر از قبل بهت احتیاج دارم....................... + نوشته شده در جمعه بیست و ششم بهمن 1386 14:9 توسط مريم |
باور ما این است... ۱۰ بهمن را به سان همه ی روز های سخت گذشته در کنار هم خواهیم بود. ۱۰ بهمن را با همدلی هم خاطره ای خواهیم ساخت در یادها ماندنی. ۱۰ بهمن را روزی خواهیم ساخت٬ حجت دیگری از طراوت بهاری سبز در زمستانی سرد. ۱۰ بهمن را نمادی خواهیم ساخت از هم اندیشی گسترده ی همه ی وبلاگ نویسان ایرانی در حمایت از آزادی همه ی دانشجویان در بند. آری! باور ما این است... ۱۰ بهمن برای انجام حرکتی بشر دوستانه و رهایی دوستانمان از زندان گرد هم آمده ایم و تا پایان راه با هم می مانیم. ۱۰ بهمن برای انجام فعالیتی صلح جویانه و به دور از هر گرایش حزبی٬ فارغ از ایدئولوژی های متفاوت و تنها برای آزادی جوانان ایرانی گرد هم آمده ایم و تا پایان راه با هم می مانیم. ۱۰ بهمن برای انجام وظیفه ی انسانی مان٬ فارغ از قومیت و گوناگونی اندیشه٬ برای احقاق حقوق هم کلاسی هایمان گرد هم آمده ایم و تا پایان راه با هم می مانیم. ۱۰ بهمن سال ۱۳۸۶ خورشیدی٬ با تغییر سراسری نام وبلاگ هایمان به "همبستگی با دانشجویان در بند" یا "دانشجویان در بند را آزاد کنید" زنده خواهیم کرد٬ نام و یاد همه ی آنان را٬ نام و یاد احمد را٬ مجید را٬ احسان را٬ بیتا را و مرتضی را و... و نام و یاد همه را... ۱۰ بهمن به امید آزادی شان و برای رهایی شان در کنار هم می مانیم و نشان می دهیم٬ هر کجا که باشیم٬ در همه ی روز های سخت تا آزادی همه ی دانشجویان در بند که همگی از نخبگان علمی و اخلاقی ایران هستند٬ هر چه در توان داریم به کار می بندیم و از پای نخواهیم نشست. + نوشته شده در چهارشنبه دهم بهمن 1386 11:4 توسط مريم |
فردا روز بزرگی است.حمایت سراسری وبلاگ نویسان از دانشجویان دربند.... بیایید دست در دست هم دوستان در بندمان را آزاد کنیم..... ۱۰ بهمن ماه + نوشته شده در سه شنبه نهم بهمن 1386 23:40 توسط مريم |
|
